دعاوی مطالبه ارز خارجی در قراردادهای بین‌المللی | از اقامه دعوا تا اجرای رأی
Loading

دعاوی مطالبه ارز خارجی در قراردادهای تجاری بین‌المللی

  • صفحه اصلی
  • دعاوی مطالبه ارز خارجی در قراردادهای تجاری بین‌المللی
عکس دعاوی مطالبه ارز خارجی در قراردادهای تجاری بین‌المللی

 

دعاوی مطالبه ارز خارجی در قراردادهای تجاری بین‌المللی

از طرح دعوا تا اجرای حکم

مقدمه

در فضای تجارت بین‌المللی امروز، یکی از چالش‌های رایج میان شرکت‌ها و بازرگانان ایرانی، مطالبه حقوقی ارز خارجی است. قراردادهایی که بر اساس دلار، یورو یا سایر ارزهای معتبر تنظیم می‌شوند، در زمان بروز اختلاف، پرسش‌های پیچیده‌ای درباره نحوه طرح دعوا، صلاحیت محاکم، تبدیل نرخ ارز و اجرای حکم ایجاد می‌کنند.

 

در نظام حقوقی ایران، موضوع مطالبه ارز خارجی نه‌تنها از منظر قواعد عمومی قراردادها (مواد ۲۱۹ تا ۲۲۵ قانون مدنی) بررسی می‌شود، بلکه از حیث روابط ارزی، مقررات بانک مرکزی، و منع خروج سرمایه ارزی نیز اهمیت ویژه‌ای دارد. این مقاله به‌صورت تخصصی و در عین حال روان، از مرحله طرح دعوا تا اجرای رأی دادگاه در دعاوی مطالبه ارز خارجی را تحلیل می‌کند.

 

بخش اول: مفهوم و مبنای مطالبه ارز خارجی

مطالبه ارز خارجی زمانی مطرح می‌شود که یکی از طرفین قرارداد تجاری بین‌المللی (مثلاً فروشنده ایرانی در قرارداد صادرات کالا) مبلغ مورد توافق را به ارز خارجی دریافت نکرده باشد. این مطالبه می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

 

بدهی ارزی ناشی از قرارداد صادرات یا واردات؛

تبدیل نادرست نرخ ارز یا تخلف از پرداخت ارزی؛

مطالبه خسارت تأخیر تأدیه به نرخ روز ارز؛

الزام به پرداخت ارز عیناً یا معادل ریالی آن.

مبنای حقوقی چنین دعوایی، ماده ۲۲۶ قانون مدنی و ماده ۱۰ همان قانون است که آزادی اراده طرفین را در تعیین نوع واحد پولی قرارداد تضمین می‌کند؛ مشروط بر آنکه تعهد برخلاف قوانین ارزی کشور نباشد.

 

بخش دوم: مراحل طرح دعوای مطالبه ارز خارجی

۱. تنظیم دادخواست و تعیین خواسته

در گام نخست، خواهان باید خواسته خود را دقیقاً مشخص کند؛ مثلاً «مطالبه مبلغ ۵۰٬۰۰۰ دلار آمریکا ناشی از قرارداد فروش ماشین‌آلات مورخ ۱۴۰۲/۰۱/۱۵ به انضمام خسارات قانونی».

 

در دادخواست، شایسته است نوع ارز، محل پرداخت و مستندات ورودی قرارداد (پروفرما، فاکتور، حواله بانکی یا گواهی صادرات) درج شود.

 

۲. صلاحیت دادگاه

بر اساس ماده ۱۱ قانون آیین دادرسی مدنی، اگر خوانده در ایران اقامت داشته باشد، دادگاه محل اقامت او صالح است. اما در دعاوی بین‌المللی که یکی از طرفین خارج از کشور است، باید به قواعد صلاحیت بین‌المللی توجه نمود؛ به‌ویژه اگر قرارداد شامل شرط داوری یا تعیین دادگاه خارجی باشد.

 

در نبود چنین شرطی، دادگاه‌های ایران صالح‌اند در صورتی که اجرای تعهد در ایران پیش‌بینی شده باشد یا آثار مالی آن در کشور تحقق یابد..

 

5. آثار قوانین پولی و ارزی

مطالبه ارز خارجی، اگر مستقیماً شامل خروج ارز از کشور باشد، ممکن است با مقررات بانک مرکزی در تعارض قرار گیرد. به همین علت، وکیل یا مشاور حقوقی باید بررسی کند که پرداخت یا دریافت ارزی، ممنوع یا محدود نشده باشد. در غیر این‌صورت، خواسته باید به «معادل ریالی ارز» اصلاح شود تا قابلیت اجرا در محاکم ایرانی داشته باشد.

 

بخش سوم: اجرای حکم مطالبه ارز خارجی

صدور رأی در چنین دعاوی عمدتاً به دو صورت است:

 

الف) اجرای عین ارز خارجی

در صورت امکان قانونی انتقال ارز، محکوم‌علیه مکلف است همان واحد پولی را بپردازد. اجرای این حکم به‌طور معمول از طریق حساب‌های بین‌المللی یا حواله ارزی انجام می‌شود.

 

ب) اجرای معادل ریالی

در بیشتر موارد، دادگاه حکم به پرداخت معادل ریالی مبلغ ارز در تاریخ اجرا صادر می‌کند. مأخذ محاسبه نرخ روز معمولاً نرخ رسمی بانک مرکزی است. .

.

 

بخش چهارم: نکات تخصصی کلیدی در دعاوی ارزی بین‌المللی

شرط داوری بین‌المللی: درج شرط داوری در قرارداد به کاهش هزینه و زمان رسیدگی کمک می‌کند.

تطبیق با کنوانسیون نیویورک ۱۹۵۸: احکام داوری صادره در خارج از ایران در صورت انطباق با این کنوانسیون قابلیت اجرا در کشور را دارند.

تعیین نرخ ارز در قرارداد: برای پیشگیری از اختلاف، تعیین نرخ دقیق یا سازوکار تعدیل نرخ ارز در متن قرارداد ضروری است.

پرهیز از پرداخت‌های غیررسمی ارزی: هرگونه پرداخت یا دریافت ارز خارج از مجاری بانکی ممکن است از منظر قوانین پولی و کیفری، موجب بطلان یا محدودیت مطالبه گردد

.

بخش پنجم: رایج‌ترین اشتباهات در مطالبه ارز خارجی

عدم ذکر نوع ارز و محل پرداخت در دادخواست؛

بی‌توجهی به مقررات کنترل ارز و محدودیت انتقال؛

نادیده گرفتن صلاحیت بین‌المللی و شرط داوری؛

مطالبه مبلغ معادل بدون مستند کارشناسی؛

انتخاب کارشناس غیرمتخصص در امور بازرگانی و مالی بین‌الملل.

نتیجه‌گیری

دعاوی مطالبه ارز خارجی در قراردادهای تجاری بین‌المللی، از پیچیده‌ترین انواع دعاوی مالی محسوب می‌شوند که ترکیبی از حقوق قراردادها، مقررات ارزی، و اصول تجارت بین‌المللی را دربرمی‌گیرند.

 

برای طرح موفق دعوا و اجرای مؤثر حکم، داشتن وکیل متخصص در حقوق تجارت بین‌الملل و مسلط بر قوانین ارزی ایران و مقررات حاکم در کشورهای طرف قرارداد اهمیت حیاتی دارد.

 

در نهایت، توصیه می‌شود پیش از تنظیم هر قرارداد ارزی، از مشاوره حقوقی تخصصی استفاده شود تا نه تنها ریسک ارزی کاهش یابد، بلکه در صورت بروز اختلاف، رسیدگی و اجرا به‌صورت قانونی و مؤثر انجام گیرد.

 

سوالات متداول

۱. آیا می‌توان مطالبه ارز خارجی را مستقیماً در محاکم ایران مطرح کرد؟

 

بله، اگر قرارداد در ایران منعقد یا اجرا شده باشد و تعهد ارزی مغایر با مقررات بانک مرکزی نباشد، طرح دعوا در دادگاه‌های ایران ممکن است.

 

۲. در صورت نوسان نرخ ارز، دادگاه کدام نرخ را ملاک قرار می‌دهد؟

 

در حالت معمول، نرخ رسمی  در تاریخ اجرای حکم مبناست؛ مگر آنکه طرفین نرخ مشخصی را در قرارداد تعیین کرده باشند.

 

۳. آیا رأی صادره در دعوای مطالبه ارز خارجی در خارج از کشور قابل اجرا در ایران است؟

 

چنان‌چه رأی از مرجع داوری یا دادگاه عضو کنوانسیون نیویورک صادر شده باشد، قابلیت اجرا در ایران را دارد.

 

۴. در صورت منع قانونی انتقال ارز، آیا خواهان می‌تواند معادل ریالی را مطالبه کند؟

 

بله، تبدیل به معادل ریالی راه‌حل قانونی و پذیرفته‌شده در دادگاه‌هاست.

 

۵. آیا خسارت تأخیر تأدیه بر ارز خارجی قابل مطالبه است؟

 

در صورت اثبات رابطه قراردادی و مشخص بودن آغاز تأخیر، خسارت تأخیر بر اساس نرخ روز ارز قابل مطالبه است، گرچه گاهی نیاز به کارشناس تخصصی دارد.

 

بخش ارتباط با مشاور تخصصی

در صورتی‌که درگیر اختلاف ارزی یا قرارداد بین‌المللی هستید، می‌توانید جهت دریافت مشاوره تخصصی در زمینه مطالبه حقوقی ارز خارجی و اجرای احکام بین‌المللی با دفتر حقوقی تماس بگیرید:

 

وکیل متخصص شما آماده بررسی اسناد قرارداد، نحوه محاسبه نرخ ارز، و راهکارهای عملی برای تأمین حقوق ارزی در داخل و خارج از کشور است

پست های مرتبط

نظرات:

هنوز نظری برای این پست ثبت نشده است.

نظر بدهید

تلفن شما منتشر نخواهد شد. قسمتهای مورد نیاز علامت گذاری شده اند *